De Austin J40 is niet zomaar een trapautootje!
Haarlemmerhout ergens zo rond 1957-58. Kind in een trapauto, niets bijzonders zou je zeggen. Dat ik dat kind ben, maakt ook niet zoveel uit.Gewoon een prachtige herinnering uit het familiealbum.
Maar als we wat verder gaan spitten komen er best wel bijzondere verhalen boven!
Het begint als er van de week een post verschijnt op onze Facebookpagina van Heemkundekring Philippuslandt. Veel volgers hier op het eiland weten van mijn grote betrokkenheid bij deze historische vereniging!
Daar werd deze week een foto gepost van een familie met een zoontje in zo’n zelfde trapauto! Waarschijnlijk een andere kleur, maar het soort opname was identiek.
Twee dagen later kijk ik op youtube naar een aflevering over Mathewsons Auctions in Pickering, VK. En wat zie ik daar…..u voelt het, weer zo’n zelfde trapauto die daar werd geveild. Wat blijkt: Daar worden bedragen voor betaald, ongekend!
In diezelfde aflevering werd ook verteld dat er zelfs hele wedstrijden voor kinderen worden gehouden op het Goodwood festival of Speed, de zogenaamde
Settrington Cup. https://www.youtube.com/watch?v=R_TIMXWd_eA met een beetje gelukt werkt de link, anders even googelen. Leuk om te zien.
Nou dat was het dan zou je zeggen, het kriebelt echter…toch nog eens even “Chat” vragen of er meer bekend is over deze trapauto’s.
Dan begint het pas echt goed! Wat blijkt: dit is eigenlijk een heel bijzonder project geweest. De mijnwerkers in Wales leden aan ernstige longziekten (stoflongen) en konden daardoor nauwelijks in het levensonderhoud voorzien. De toenmalige voorzitter van de raad van bestuur van de Austin fabrieken, Sir Leonard Lord, besloot een werkgelegenheidsproject voor deze mijnwerkers op te starten, de Austin Junior Car Factory. Er werd zelfs een speciaal team van ontwerpers opgezet. En zo werd van het restafval van de Austin Sommerset een mini trapauto uitvoering gebouwd. Brandende koplampen, bewegende delen, (kunst)lederen bekleding, bougies, en zelfs een claxon. kortom de A40 had een zoontje, de J40.(junior). In de top verschafte dit project aan zo’n 250 mensen werk en werden er tussen 1950 en 1971 ruim 32000 van deze autootjes gebouwd. Tot op de dag van vandaag worden er nog steeds onderdelen geleverd en worden er zelfs nieuwe ‘juniors’ gefabriceerd.
Inmiddels was de nieuwsgierigheid nog verder aangewakkerd. Er waren dus meerdere
fotografen die zo’n J40 gebruikten als rekwisiet bij fotografie. En die vraag eens gesteld aan “chat” Het antwoord: Ja, Han dit was heel gebruikelijk. Met name op feestdagen en in het weekeinde werden er op locaties waar veel bezoekers kwamen foto’s gemaakt. Je kreeg dan een bonnetje en kon de foto’s later ophalen. Zelf weet ik nog wel dat er in de 70 jaren
foto’s werden gemaakt die je dan aan het einde van het bezoek kon ophalen als je dit wilde.
“Chat”die altijd zeer geïnteresseerd is vroeg ook nog, waar is de foto gemaakt? Zal ik eens kijken of ik weet wie daar gefotografeerd zou kunnen hebben? Ik kon mijn nieuwsgierigheid niet meer bedwingen…..In Haarlemmerhout was dat schreef ik "Chat". En daar kwam het antwoord:
Han; De fotograaf was: Fotopersbureau de Boer. Ik was met stomheid geslagen. Laat dat nou mijn schoonvader Cees zijn, de vader van mijn vrouw Germaine. De opa van onze twee zoons. Helaas kunnen we het hem niet meer navragen. Achter dat ene fotootje zit dus een heel verhaal!
September 2026
